Θεραπεία της προστατίτιδας: τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα και θεραπευτικά σχήματα

Προστατίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος του προστάτη. Εκδηλώνεται ως συχνουρία, πόνος στο πέος, στο όσχεο, στο ορθό, σεξουαλικές διαταραχές (στυτική δυσλειτουργία, πρόωρη εκσπερμάτιση κ.λπ.), μερικές φορές κατακράτηση ούρων και αίμα στα ούρα. Η διάγνωση της προστατίτιδας γίνεται από ουρολόγο ή ανδρολόγο με βάση μια τυπική κλινική εικόνα και τα αποτελέσματα μιας ορθικής εξέτασης. Επιπλέον, γίνεται υπερηχογράφημα του προστάτη και καλλιέργεια προστατικών εκκρίσεων και ούρων. Η θεραπεία είναι συντηρητική - αντιβακτηριδιακή θεραπεία, ανοσοθεραπεία, μασάζ προστάτη, διόρθωση τρόπου ζωής.

Γενικές πληροφορίες

Η προστατίτιδα είναι φλεγμονή του σπερματογόνου (προστάτη) αδένα - προστάτη. Είναι η πιο κοινή ασθένεια του ουρογεννητικού συστήματος στους άνδρες. Τις περισσότερες φορές προσβάλλει ασθενείς ηλικίας 25-50 ετών. Σύμφωνα με διάφορα στοιχεία, η προστατίτιδα επηρεάζει το 30-85% των ανδρών άνω των 30 ετών. Πιθανός σχηματισμός αποστήματος του αδένα του προστάτη, φλεγμονή των όρχεων και των εξαρτημάτων, που απειλεί τη στειρότητα. Η ανερχόμενη λοίμωξη οδηγεί σε φλεγμονή των ανώτερων τμημάτων του ουρογεννητικού συστήματος (κυστίτιδα, πυελονεφρίτιδα).

Η παθολογία αναπτύσσεται με τη διείσδυση ενός μολυσματικού παράγοντα που εισέρχεται στον ιστό του προστάτη από τα όργανα του ουροποιογεννητικού συστήματος (ουρήθρα, ουροδόχο κύστη) ή από μια απομακρυσμένη φλεγμονώδη εστία (πνευμονία, γρίπη, πονόλαιμος, φουρκουλίωση)

Αιτίες προστατίτιδας

Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus), ο Enterococcus, το Enterobacter, το Pseudomonas, ο Proteus, η Klebsiella και το E. Coli μπορούν να δράσουν ως μολυσματικός παράγοντας σε μια οξεία διαδικασία. Οι περισσότεροι μικροοργανισμοί ανήκουν στην υπό όρους παθογόνο χλωρίδα και προκαλούν προστατίτιδα μόνο με την παρουσία άλλων προδιαθεσικών παραγόντων. Η χρόνια φλεγμονή οφείλεται συνήθως σε πολυμικροβιακές συσχετίσεις.

Ο κίνδυνος ανάπτυξης της νόσου αυξάνεται με υποθερμία, ιστορικό συγκεκριμένων λοιμώξεων και καταστάσεων που συνοδεύονται από συμφόρηση στον ιστό του προστάτη. Εντοπίζονται οι ακόλουθοι προδιαθεσικοί παράγοντες:

• Γενική υποθερμία (εφάπαξ ή μόνιμη, που σχετίζεται με συνθήκες εργασίας).
• Ένας καθιστικός τρόπος ζωής, ένα επάγγελμα που αναγκάζει τον άνθρωπο να παραμείνει σε καθιστή θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα (χειριστής υπολογιστή, οδηγός κ.λπ.).
• Συνεχής δυσκοιλιότητα.
• Διαταραχές στον κανονικό ρυθμό της σεξουαλικής δραστηριότητας (υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα, παρατεταμένη αποχή, ατελής εκσπερμάτιση κατά τη διάρκεια «συνήθους» σεξουαλικής επαφής χωρίς συναισθηματικούς τόνους).
• Η παρουσία χρόνιων παθήσεων (χολοκυστίτιδα, βρογχίτιδα) ή χρόνιων λοιμωδών εστιών στον οργανισμό (χρόνια οστεομυελίτιδα, τερηδόνα χωρίς θεραπεία, αμυγδαλίτιδα κ.λπ.).
• Παλαιότερες ουρολογικές παθήσεις (ουρηθρίτιδα, κυστίτιδα κ.λπ.) και σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα (χλαμύδια, τριχομονάση, γονόρροια).
• Καταστάσεις που προκαλούν καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος (χρόνιο στρες, ακανόνιστη και κακή διατροφή, τακτική έλλειψη ύπνου, υπερπροπόνηση σε αθλητές).

Υποτίθεται ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης παθολογίας αυξάνεται με χρόνια δηλητηρίαση (αλκοόλ, νικοτίνη, μορφίνη). Μερικές μελέτες στον τομέα της σύγχρονης ανδρολογίας αποδεικνύουν ότι ο προκλητικός παράγοντας είναι το χρόνιο τραύμα στο περίνεο (δόνηση, σοκ) σε αυτοκινητιστές, μοτοσικλετιστές και ποδηλάτες. Ωστόσο, ο συντριπτικός αριθμός των ειδικών πιστεύει ότι όλες οι παραπάνω περιστάσεις δεν είναι οι πραγματικές αιτίες της νόσου, αλλά συμβάλλουν μόνο στην έξαρση της λανθάνουσας φλεγμονώδους διαδικασίας στους ιστούς του προστάτη.

Καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση προστατίτιδας παίζει η συμφόρηση στον ιστό του προστάτη. Η διαταραχή της ροής του τριχοειδούς αίματος προκαλεί αυξημένη υπεροξείδωση λιπιδίων, οίδημα, εξίδρωση προστατικού ιστού και δημιουργεί συνθήκες για την ανάπτυξη μολυσματικής διαδικασίας.

Συμπτώματα προστατίτιδας

Οξεία προστατίτιδα

Υπάρχουν τρία στάδια οξείας προστατίτιδας, τα οποία χαρακτηρίζονται από την παρουσία μιας συγκεκριμένης κλινικής εικόνας και μορφολογικών αλλαγών:

• Οξεία καταρροϊκή. Οι ασθενείς παραπονούνται για συχνή, συχνά επώδυνη ούρηση, πόνο στο ιερό οστό και στο περίνεο.
• Οξεία ωοθυλακική. Ο πόνος γίνεται πιο έντονος, μερικές φορές ακτινοβολεί στον πρωκτό και εντείνεται κατά την αφόδευση. Η ούρηση είναι δύσκολη, τα ούρα ρέουν έξω με ένα λεπτό ρεύμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, παρατηρείται κατακράτηση ούρων. Χαρακτηριστικός είναι ο χαμηλός πυρετός ή η μέτρια υπερθερμία.
• Οξεία παρεγχυματική. Σοβαρή γενική δηλητηρίαση, υπερθερμία έως 38-40°C, ρίγη. Δυσουρικές διαταραχές, συχνά οξεία κατακράτηση ούρων. Αιχμηρός, παλλόμενος πόνος στο περίνεο. Δυσκολία στην αφόδευση.

Χρόνια προστατίτιδα

Σε σπάνιες περιπτώσεις, η χρόνια προστατίτιδα γίνεται το αποτέλεσμα μιας οξείας διαδικασίας, ωστόσο, κατά κανόνα, παρατηρείται μια κυρίως χρόνια πορεία. Η θερμοκρασία περιστασιακά ανεβαίνει σε υποπυρετικά επίπεδα. Ο ασθενής σημειώνει ήπιο πόνο στο περίνεο, δυσφορία κατά την ούρηση και την αφόδευση. Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η πενιχρή έκκριση από την ουρήθρα κατά την αφόδευση. Η κυρίως χρόνια μορφή της νόσου αναπτύσσεται σε σημαντικό χρονικό διάστημα. Προηγείται η προστατίτιδα (στάσιμο αίματος στα τριχοειδή αγγεία), η οποία σταδιακά μετατρέπεται σε βακτηριακή προστατίτιδα.

Η χρόνια προστατίτιδα είναι συχνά μια επιπλοκή της φλεγμονώδους διαδικασίας που προκαλείται από τον αιτιολογικό παράγοντα μιας συγκεκριμένης λοίμωξης (χλαμύδια, τριχομονάδες, ουρεόπλασμα, γονόκοκκος). Τα συμπτώματα μιας συγκεκριμένης φλεγμονώδους διαδικασίας σε πολλές περιπτώσεις συγκαλύπτουν τις εκδηλώσεις βλάβης του προστάτη. Μπορεί να υπάρχει μια ελαφρά αύξηση του πόνου κατά την ούρηση, ήπιος πόνος στο περίνεο, ελάχιστες εκκρίσεις από την ουρήθρα κατά την αφόδευση. Μια μικρή αλλαγή στην κλινική εικόνα συχνά περνά απαρατήρητη από τον ασθενή.

Η χρόνια φλεγμονή του αδένα του προστάτη μπορεί να εκδηλωθεί ως αίσθημα καύσου στην ουρήθρα και το περίνεο, δυσουρία, σεξουαλική δυσλειτουργία και αυξημένη γενική κόπωση. Η συνέπεια των διαταραχών ισχύος (ή ο φόβος αυτών των διαταραχών) είναι συχνά η ψυχική κατάθλιψη, το άγχος και η ευερεθιστότητα. Η κλινική εικόνα δεν περιλαμβάνει πάντα όλες τις αναφερόμενες ομάδες συμπτωμάτων. ποικίλλει μεταξύ διαφορετικών ασθενών και αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν τρία κύρια σύνδρομα χαρακτηριστικά της χρόνιας προστατίτιδας: πόνος, δυσουρία, σεξουαλικές διαταραχές.

Δεν υπάρχουν υποδοχείς πόνου στον ιστό του προστάτη. Η αιτία του πόνου στη χρόνια προστατίτιδα είναι η σχεδόν αναπόφευκτη εμπλοκή των νευρικών οδών στη φλεγμονώδη διαδικασία λόγω της άφθονης νεύρωσης των πυελικών οργάνων. Οι ασθενείς παραπονιούνται για πόνο διαφορετικής έντασης - από ήπιο, πόνο έως έντονο, ενοχλητικό ύπνο. Υπάρχει μια αλλαγή στη φύση του πόνου (αυξάνεται ή εξασθενεί) κατά τη διάρκεια της εκσπερμάτωσης, της υπερβολικής σεξουαλικής δραστηριότητας ή της σεξουαλικής αποχής. Ο πόνος ακτινοβολεί στο όσχεο, τον ιερό οστό, το περίνεο και μερικές φορές στην οσφυϊκή περιοχή.

Ως αποτέλεσμα της φλεγμονής στη χρόνια προστατίτιδα, ο όγκος του προστάτη αυξάνεται, συμπιέζοντας την ουρήθρα. Ο αυλός του ουρητήρα μειώνεται. Ο ασθενής αισθάνεται συχνή επιθυμία για ούρηση και αίσθημα ατελούς εκκένωσης της κύστης. Κατά κανόνα, τα δυσουρικά φαινόμενα εκφράζονται στα αρχικά στάδια. Στη συνέχεια αναπτύσσεται αντισταθμιστική υπερτροφία του μυϊκού στρώματος της ουροδόχου κύστης και των ουρητήρων. Τα συμπτώματα της δυσουρίας εξασθενούν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και στη συνέχεια αυξάνονται ξανά με την αντιστάθμιση των μηχανισμών προσαρμογής.

Στα αρχικά στάδια, μπορεί να αναπτυχθεί δυσδυναμία, η οποία εκδηλώνεται διαφορετικά σε διαφορετικούς ασθενείς. Οι ασθενείς μπορεί να παραπονούνται για συχνές νυχτερινές στύσεις, απώλεια οργασμού ή επιδείνωση της στύσης. Η επιταχυνόμενη εκσπερμάτιση σχετίζεται με μείωση του κατωφλίου επιπέδου διέγερσης του οργασμικού κέντρου. Ο πόνος κατά την εκσπερμάτιση μπορεί να προκαλέσει άρνηση σεξουαλικής δραστηριότητας. Στη συνέχεια, οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες γίνονται πιο έντονες. Σε προχωρημένο στάδιο, αναπτύσσεται ανικανότητα.

Ο βαθμός της σεξουαλικής διαταραχής καθορίζεται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής σύστασης και της ψυχολογικής διάθεσης του ασθενούς. Η εξασθενημένη ισχύς και η δυσουρία μπορεί να προκληθούν τόσο από αλλαγές στον προστάτη αδένα όσο και από την υποψία του ασθενούς, ο οποίος, εάν διαγνωστεί με χρόνια προστατίτιδα, αναμένει την αναπόφευκτη ανάπτυξη σεξουαλικών διαταραχών και διαταραχών του ουροποιητικού. Η ψυχογενής δυσδυναμία και η δυσουρία αναπτύσσονται ιδιαίτερα συχνά σε υποβλητικούς, ανήσυχους ασθενείς.

Η ανικανότητα, και μερικές φορές η ίδια η απειλή πιθανών σεξουαλικών διαταραχών, είναι δύσκολο να αντέξουν οι ασθενείς. Συχνά υπάρχει αλλαγή χαρακτήρα, ευερεθιστότητα, γκρινιάρα, υπερβολική ανησυχία για την υγεία του ατόμου, ακόμη και «ασθένεια».

Επιπλοκές

Ελλείψει έγκαιρης θεραπείας της οξείας προστατίτιδας, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος ανάπτυξης προστατικού αποστήματος. Όταν σχηματίζεται πυώδης εστία, η θερμοκρασία του σώματος του ασθενούς αυξάνεται στους 39-40°C και μπορεί να γίνει ταραχώδης. Οι περίοδοι πυρετού εναλλάσσονται με έντονα ρίγη. Ο οξύς πόνος στο περίνεο δυσκολεύει την ούρηση και καθιστά αδύνατη την αφόδευση.

Η αυξανόμενη διόγκωση του αδένα του προστάτη οδηγεί σε οξεία κατακράτηση ούρων. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το απόστημα σπάει αυθόρμητα στην ουρήθρα ή στο ορθό. Όταν ανοιχτεί, εμφανίζονται πυώδη, θολά ούρα με δυσάρεστη, έντονη οσμή στην ουρήθρα. όταν ανοιχτεί, τα κόπρανα περιέχουν πύον και βλέννα στο ορθό.

Η χρόνια προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από κυματοειδή πορεία με περιόδους μακρών υφέσεων, κατά τις οποίες η φλεγμονή στον προστάτη είναι λανθάνουσα ή εκδηλώνεται με εξαιρετικά λιγοστά συμπτώματα. Οι ασθενείς που δεν ενοχλούνται από τίποτα συχνά σταματούν τη θεραπεία και στρέφονται μόνο εάν αναπτυχθούν επιπλοκές.

Η εξάπλωση της λοίμωξης μέσω του ουροποιητικού προκαλεί την εμφάνιση πυελονεφρίτιδας και κυστίτιδας. Η πιο συχνή επιπλοκή της χρόνιας διαδικασίας είναι η φλεγμονή των όρχεων και της επιδιδυμίδας (επδιδυμο-ορχίτιδα) και η φλεγμονή των σπερματοδόχων κυστιδίων (κυστιδίτιδα). Το αποτέλεσμα αυτών των ασθενειών είναι συχνά η υπογονιμότητα.

Διαγνωστικά

Η χαρακτηριστική κλινική εικόνα απλοποιεί τη διαδικασία διάγνωσης της οξείας και χρόνιας προστατίτιδας. Είναι υποχρεωτικό να:

Θεραπεία της προστατίτιδας

Θεραπεία οξείας προστατίτιδας

Οι ασθενείς με οξεία διαδικασία χωρίς επιπλοκές αντιμετωπίζονται από ουρολόγο σε εξωτερική βάση. Σε περίπτωση σοβαρής δηλητηρίασης ή υποψίας πυώδους διαδικασίας, ενδείκνυται νοσηλεία. Πραγματοποιείται αντιβακτηριακή θεραπεία. Τα φάρμακα επιλέγονται λαμβάνοντας υπόψη την ευαισθησία του μολυσματικού παράγοντα. Τα αντιβιοτικά που μπορούν να διεισδύσουν καλά στον ιστό του προστάτη χρησιμοποιούνται ευρέως.

Εάν αναπτυχθεί οξεία κατακράτηση ούρων λόγω προστατίτιδας, καταφεύγουν στην εγκατάσταση κυστεοστομίας και όχι ουρηθρικού καθετήρα, αφού υπάρχει κίνδυνος σχηματισμού προστατικού αποστήματος. Όταν αναπτύσσεται απόστημα, γίνεται ενδοσκοπική διορθική ή διουρηθρική διάνοιξη του αποστήματος.

Θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας

Η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας πρέπει να είναι ολοκληρωμένη, συμπεριλαμβανομένης της ετιοτροπικής θεραπείας, της φυσιοθεραπείας, της διόρθωσης της ανοσίας:

• Αντιβιοτική θεραπεία. Ο ασθενής συνταγογραφείται μακροχρόνιες σειρές αντιβακτηριακών φαρμάκων (για 4-8 εβδομάδες). Η επιλογή του τύπου και της δοσολογίας των αντιβακτηριακών φαρμάκων, καθώς και ο προσδιορισμός της διάρκειας της πορείας της θεραπείας πραγματοποιείται μεμονωμένα. Το φάρμακο επιλέγεται με βάση την ευαισθησία της μικροχλωρίδας με βάση τα αποτελέσματα της καλλιέργειας ούρων και εκκρίσεων προστάτη.
• Μασάζ προστάτη. Το μασάζ των αδένων έχει πολύπλοκη επίδραση στο προσβεβλημένο όργανο. Κατά τη διάρκεια του μασάζ, η φλεγμονώδης έκκριση που έχει συσσωρευτεί στον αδένα του προστάτη συμπιέζεται στους πόρους, στη συνέχεια εισέρχεται στην ουρήθρα και απομακρύνεται από το σώμα. Η διαδικασία βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στον προστάτη, η οποία ελαχιστοποιεί τη συμφόρηση και εξασφαλίζει καλύτερη διείσδυση των αντιβακτηριακών φαρμάκων στον ιστό του προσβεβλημένου οργάνου.
• Φυσιοθεραπεία. Για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, χρησιμοποιούνται έκθεση με λέιζερ, υπερηχητικά κύματα και ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Εάν είναι αδύνατη η διεξαγωγή φυσιοθεραπευτικών διαδικασιών, ο ασθενής συνταγογραφείται θερμά φαρμακευτικά μικροκλύσματα.

Σε περίπτωση χρόνιας, μακροχρόνιας φλεγμονής, ενδείκνυται η διαβούλευση με ανοσολόγο για την επιλογή της τακτικής της ανοσοδιορθωτικής θεραπείας. Στον ασθενή δίνονται συστάσεις για αλλαγές στον τρόπο ζωής. Η πραγματοποίηση ορισμένων αλλαγών στον τρόπο ζωής ενός ασθενούς με χρόνια προστατίτιδα είναι τόσο θεραπευτικό όσο και προληπτικό μέτρο. Συνιστάται στον ασθενή να ομαλοποιεί τον ύπνο και την εγρήγορση, να προσαρμόζει τη διατροφή και να ασκεί μέτρια σωματική δραστηριότητα.

Η αντιβακτηριακή θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική για τη θεραπεία της προστατίτιδας. Η βοτανοθεραπεία, τα ανοσοδιορθωτικά και τα ορμονικά φάρμακα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

Ελλείψει οξέων συμπτωμάτων, η προστατίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φυσιοθεραπεία. Σε περίπτωση αποστημάτων και εξογκωμάτων συνιστάται χειρουργική επέμβαση.

Θεραπεία με φάρμακα

Η θεραπεία της προστατίτιδας μέσω αντιβακτηριδιακής θεραπείας πρέπει να ξεκινά με βακτηριακή καλλιέργεια, σκοπός της οποίας είναι η αξιολόγηση της ευαισθησίας του οργανισμού σε αυτό το είδος αντιβιοτικού. Εάν η ούρηση είναι εξασθενημένη, η χρήση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων δίνει ένα καλό αποτέλεσμα.

Τα φάρμακα λαμβάνονται σε δισκία, σε οξείες περιπτώσεις - με τη μορφή σταγονόμετρου ή ενδομυϊκά. Τα πρωκτικά υπόθετα είναι αποτελεσματικά για τη θεραπεία χρόνιων μορφών προστατίτιδας: με τη βοήθειά τους, τα φάρμακα φτάνουν στον στόχο τους πιο γρήγορα και έχουν ελάχιστη επίδραση σε άλλα όργανα.

Τα φάρμακα για την αραίωση του αίματος και τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα έχουν επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικά.

Αντιβακτηριδιακή θεραπεία

Τα αντιβιοτικά είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο για την καταπολέμηση της βακτηριακής προστατίτιδας. Για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα και να μην βλάψει τον οργανισμό, η επιλογή της φαρμακευτικής αγωγής, της δοσολογίας και του θεραπευτικού σχήματος πρέπει να γίνεται από γιατρό. Για να επιλέξει σωστά τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα, θα πρέπει να ανακαλύψει ποιος τύπος παθογόνου προκάλεσε προστατίτιδα και επίσης να ελέγξει τον ασθενή για ανοχή στα αντιβιοτικά μιας συγκεκριμένης ομάδας.

Τα αντιβιοτικά από την ομάδα των φθοριοκινολόνων έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας. Η δράση τους στοχεύει στην καταστολή της βακτηριακής λοίμωξης και στην ενίσχυση της ανοσίας του ίδιου του οργανισμού. Επιπλέον, συνιστάται ένα βακτηριοστατικό αντιβιοτικό για την πρόληψη και τη θεραπεία συνοδών παθήσεων του ουρογεννητικού συστήματος.

Η θεραπεία της προστατίτιδας που προκαλείται από μυκόπλασμα και χλαμύδια μπορεί επιπλέον να πραγματοποιηθεί με φάρμακα από την ομάδα των μακρολιδίων και των τετρακυκλινών, τα οποία επιβραδύνουν την εξάπλωση της λοίμωξης.

Η διάρκεια λήψης αντιβακτηριακών φαρμάκων είναι από 2 έως 4 εβδομάδες. Σε περίπτωση θετικής δυναμικής, το μάθημα μπορεί να παραταθεί.

Φυσικοθεραπεία

Οι φυσιοθεραπευτικές τεχνικές στη θεραπεία της προστατίτιδας στοχεύουν στην ενεργοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος στην περιοχή της πυέλου, στη βελτίωση των μεταβολικών διεργασιών στον προστάτη αδένα και στον καθαρισμό των πόρων. Εάν η φυσιοθεραπεία συνδυαστεί με τη λήψη αντιβιοτικών, η επίδραση των τελευταίων ενισχύεται.

Οι κύριες μέθοδοι περιλαμβάνουν:

• μαγνητική θεραπεία?
• θεραπεία λέιζερ?
• ηλεκτροφόρηση;
• προθέρμανση?
• υπέρηχος;
• λασποθεραπεία?
• ακτινοβολία υψηλής συχνότητας.
• φυσικοθεραπεία.

Μία από τις παλαιότερες μεθόδους, το διορθικό μασάζ του προστάτη, σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες, δεν έχει αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα.

Μη ειδικές θεραπείες

Οι μη ειδικές μέθοδοι θεραπείας της προστατίτιδας περιλαμβάνουν:

• ιρουδοθεραπεία;
• θεραπευτική νηστεία?
• βελονισμός;
• διατροφή σύμφωνα με τη μέθοδο Ostrovsky.
• αλκαλοποίηση του σώματος με τη μέθοδο Neumyvakin.

Συνιστούμε ανεπιφύλακτα να συζητήσετε με το γιατρό σας όλες τις μη παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας της προστατίτιδας.

Χειρουργική θεραπεία

Οι χειρουργικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται σε περίπλοκες και επείγουσες περιπτώσεις:

• για παροχέτευση πυωδών αποστημάτων, τα οποία αφαιρούνται με λαπαροσκοπικές μεθόδους μέσω παρακέντησης.
• σε περίπτωση δυσκολίας στην ούρηση λόγω βλάβης του ουροποιητικού συστήματος.
• με μεγάλο όγκο της πληγείσας περιοχής.
• με σημαντικό αριθμό λίθων στο σώμα του αδένα.

Οι πέτρες και ο σκληρωτικός ιστός αφαιρούνται με ενδοσκοπικές μεθόδους. Σε περίπτωση μεγάλης προσβεβλημένης περιοχής ή πολλαπλών λίθων καταφεύγει σε εκτομή του προστάτη.

Η διουρηθρική εκτομή είναι επίσης αποτελεσματική για τη βακτηριακή προστατίτιδα. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής.

Λαϊκές θεραπείες

Η θεραπεία της προστατίτιδας με λαϊκές θεραπείες είναι απίθανο να είναι αποτελεσματική από μόνη της, αλλά σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπευτικές μεθόδους μπορεί να είναι εφαρμόσιμη. Αυτά περιλαμβάνουν: μελισσοκομικά προϊόντα, αφεψήματα από βότανα και σπόρους, βάμματα σκόρδου, τζίντζερ, ρέμα κάστορα, φρέσκα λαχανικά, σπόρους κολοκύθας.

Σε οξείες περιπτώσεις της νόσου, πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία! Εάν ένα πυώδες απόστημα σπάσει, είναι πιθανός ο θάνατος.

Υπόθετα για προστατίτιδα

Η θεραπεία της προστατίτιδας με πρωκτικά υπόθετα είναι πολύ πιο αποτελεσματική από τα δισκία, μόνο και μόνο επειδή το ορθό είναι πολύ πιο κοντά στον προστάτη, πράγμα που σημαίνει ότι το φάρμακο θα δράσει πιο γρήγορα.

Η σύνθεση των φαρμάκων για τη θεραπεία της προστατίτιδας μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική. συνταγογραφούνται για την επίλυση ενός συγκεκριμένου προβλήματος.

1. Οι αντιβακτηριδακοί παράγοντες είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί για την προστατίτιδα που προκαλείται από χλαμύδια.
2. Τα παυσίπονα χρησιμοποιούνται για συμπτωματική θεραπεία. ανακουφίζουν καλά τον πόνο.
3. Τα ανοσοδιεγερτικά βοηθούν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, στην ανακούφιση του οιδήματος και χρησιμοποιούνται σε σύνθετη θεραπεία.
4. Τα φυτικά φάρμακα έχουν ήπιο αποτέλεσμα. Αυτά, όπως τα κεριά στα προϊόντα της μέλισσας, χρησιμοποιούνται ως προσθήκη στην κύρια θεραπεία.
5. Οι συνθέσεις με βάση την ιχθυόλη προάγουν τη ροή του αίματος στην περιοχή του εντερικού βλεννογόνου, η οποία επιταχύνει την εξασθένηση των φλεγμονωδών διεργασιών και βελτιώνει ελαφρώς την ανοσία.
6. Τα προϊόντα με βάση τα ένζυμα εμποδίζουν το σχηματισμό ουλώδους ιστού. Συνιστάται η λήψη του ως μέρος σύνθετης θεραπείας με αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα.

Βοηθητικά φάρμακα

Για τη συμπτωματική θεραπεία της προστατίτιδας στους άνδρες, για παράδειγμα, για την ανακούφιση του πόνου κατά την ούρηση, μπορείτε επιπλέον να πάρετε αντισπασμωδικά, τα οποία χαλαρώνουν τους λείους μύες και έτσι ανακουφίζουν γρήγορα τον πόνο.

Η γενική υγεία προάγεται από τα αραιωτικά του αίματος και τα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα διατροφής που βασίζονται σε προϊόντα μέλισσας, έλαιο κολοκύθας και εκχυλίσματα φρούτων φοίνικα.

Διατροφή και τρόπος ζωής

Για τη θεραπεία της προστατίτιδας είναι πολύ σημαντική η σωστή, ισορροπημένη διατροφή και ο υγιεινός τρόπος ζωής. Τα τρόφιμα δεν πρέπει να περιέχουν πικάντικα, τηγανητά, αλμυρά ή τουρσί. Σε οξείες περιπτώσεις, το αλκοόλ απαγορεύεται αυστηρά.

Τα τρόφιμα πρέπει να περιέχουν επαρκείς ίνες για την πρόληψη της δυσκοιλιότητας. Η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη πρέπει να μειωθεί. Συνιστάται να συμπληρώνετε τη διατροφή με βότανα, τζίντζερ και σπόρους κολοκύθας.

Μη φαρμακευτική θεραπεία

Οι μέθοδοι θεραπείας χωρίς φάρμακα σάς επιτρέπουν να ενεργείτε απευθείας στον προστάτη, να αυξάνετε τη συγκέντρωση των φαρμάκων στους ιστούς του και να βοηθήσετε στην εξάλειψη της συμφόρησης.

Η υπερθερμία μικροκυμάτων πραγματοποιείται με τη χρήση ενός ορθικού καθετήρα που εισάγεται στον πρωκτό του ασθενούς. Η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας που απαιτείται για έναν συγκεκριμένο τύπο έκθεσης. Για να αυξηθεί η συγκέντρωση του φαρμάκου στον προστάτη απαιτείται θέρμανση 38-40°C. Για να αποκτήσετε αντιβακτηριδιακό αποτέλεσμα – 40-45°C.

Σήμερα, η μη φαρμακευτική θεραπεία επικεντρώνεται στη θεραπεία με λέιζερ. Οι δυνατότητες αυτής της τεχνικής είναι μεγάλες. Υπό την επίδραση ενός λέιζερ, συμβαίνουν οι ακόλουθες διεργασίες στον προστάτη αδένα:

• ενεργοποίηση αντιδράσεων οξειδοαναγωγής.
• η μικροκυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται.
• σχηματίζονται νέα τριχοειδή αγγεία.
• η παθογόνος μικροχλωρίδα καταστέλλεται.
• Ενεργοποιείται η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης, η οποία προάγει την αναγέννηση των ιστών.

Κατά την περίοδο έρευνας για τις επιδράσεις της θεραπείας με λέιζερ σε ασθενείς με προστατίτιδα, παρατηρήθηκε μια παρενέργεια, αλλά θετική για θεραπευτικούς σκοπούς. Όσοι ολοκλήρωσαν το μάθημα αύξησαν την ισχύ, εξάλειψαν τη στυτική δυσλειτουργία και αποκατέστησαν τη ζωτικότητα. Για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθεί μια δέσμη με συγκεκριμένο μήκος κύματος. Γενικά, η χαμηλής έντασης ακτινοβολία λέιζερ χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας.

Οι ασθενείς μπορούν, με δική τους πρωτοβουλία, να υποβληθούν σε κύκλο θεραπείας με λέιζερ εάν δεν συνταγογραφηθεί από τον θεράποντα ιατρό.

Χειρουργική αντιμετώπιση χρόνιας προστατίτιδας

Η χρόνια προστατίτιδα δεν αποτελεί απειλή για τη ζωή του ασθενούς, αλλά μπορεί να μειώσει σημαντικά την ποιότητά της. Η πιο σοβαρή επιπλοκή αυτής της ασθένειας είναι ο σχηματισμός λίθων στους ιστούς του αδένα. Για την απελευθέρωσή του από τους προστατόλιθους, χρησιμοποιείται διουρηθρική εκτομή.

Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται υπό τον έλεγχο TRUS.

Εάν εμφανιστούν επιπλοκές όπως η σκλήρυνση του προστάτη, γίνεται διουρηθρική ηλεκτροχειρουργική. Εάν παρατηρηθεί σκλήρυνση του αυχένα της ουροδόχου κύστης σε συνδυασμό με αυτή την παθολογία, πραγματοποιείται μερική εκτομή του προστάτη.

Όταν ο σπερματικός και ο απεκκριτικός πόρος είναι φραγμένοι, ενδείκνυνται ενδοσκοπικές επεμβάσεις για την εξάλειψη της παρεμπόδισης της βατότητας της έκκρισης. Για το σκοπό αυτό, γίνεται μια τομή στα σπερματοδόχα κυστίδια και στους απεκκριτικούς πόρους. Σε περίπτωση αποστήματος είναι δυνατή η πλήρης αφαίρεση του αδένα.

Συνέπειες της μη θεραπευμένης προστατίτιδας

Ακόμα κι αν τα συμπτώματα της προστατίτιδας δεν έχουν εμφανιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι απαραίτητο να υποβληθείτε σε τακτική εξέταση από ουρολόγο. Η ατελώς θεραπευμένη προστατίτιδα μπορεί να συνοδεύεται από σχηματισμό ασβεστώσεων, οι οποίες στη συνέχεια θα πρέπει να αφαιρεθούν μαζί με τον αδένα. Οι ειδικοί είναι βέβαιοι ότι δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι αφαίρεσης ή διάλυσης λίθων.

Επιπλέον, παθογόνοι μικροοργανισμοί μπορούν να μεταναστεύσουν σε γειτονικά όργανα, προκαλώντας φλεγμονή. Η προχωρημένη προστατίτιδα μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη αδενώματος και καρκίνου του προστάτη.

Πρόγνωση και πρόληψη

Η οξεία προστατίτιδα είναι μια ασθένεια που έχει έντονη τάση να γίνει χρόνια. Ακόμη και με έγκαιρη και επαρκή θεραπεία, η χρόνια προστατίτιδα γίνεται το αποτέλεσμα σε περισσότερους από τους μισούς ασθενείς. Η ανάρρωση δεν επιτυγχάνεται πάντα, ωστόσο, με σωστή συνεπή θεραπεία και ακολουθώντας τις συστάσεις του γιατρού, είναι δυνατό να εξαλειφθούν τα δυσάρεστα συμπτώματα και να επιτευχθεί μακροχρόνια, σταθερή ύφεση σε μια χρόνια διαδικασία.

Η πρόληψη συνίσταται στην εξάλειψη των παραγόντων κινδύνου. Είναι απαραίτητο να αποφεύγετε την υποθερμία, να εναλλάσσετε την καθιστική εργασία με περιόδους σωματικής δραστηριότητας και να τρώτε τακτικά και θρεπτικά. Για τη δυσκοιλιότητα πρέπει να χρησιμοποιούνται καθαρτικά. Ένα από τα προληπτικά μέτρα είναι η ομαλοποίηση της σεξουαλικής ζωής, καθώς τόσο η υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα όσο και η σεξουαλική αποχή αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη προστατίτιδας. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα ουρολογικής ή σεξουαλικά μεταδιδόμενης νόσου, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό.